Het Coronavirus, maart 2020. Nederland valt stil.

Voor sommigen een zegen… zomaar deze rust en stilte die ons in de schoot wordt geworpen. Bezinningstijd, eens even niets hoeven. Misschien eindelijk eens die klussen in huis doen waar je anders nooit aan toekomt. Maar ook… voor anderen moeilijk, omdat juist dan onrust en andere gevoelens omhoog komen die we vaak liever niet willen voelen.

Bij deze plotselinge stilstand van het gewone leven kun je ook je overlevingsstrategieën opmerken die aan de oppervlakte komen. De een gaat bijvoorbeeld veel tv kijken of is constant op de social media bezig… om maar niet gevoelens als angst, paniek of onrust te voelen? De ander gaat drinken of roken… om maar niet verdriet of eenzaamheid te voelen? Weer anderen raken geïrriteerd, verwijtend, boos, of zo onverschillig dat ze zich niets van anderen willen aantrekken. Anderen weer trekken zich terug, worden depressief, lusteloos.
En de meesten van ons kennen zowel het een als het ander, bij vlagen.

Je bewust te worden van hoe je nu eigenlijk reageert op zo’n situatie vormt precies de basis van sommige meditatievormen. Alleen maar gewaar zijn… wat gebeurt er met je, in je, als al je dagelijkse gewoonten tot stilstand komen? Wie ben je dan nog?
‘Vertel me wie je bent?’ is zo’n vraag die in sommige stromingen de ingang is om diepere lagen in jezelf te leren kennen. Het is een vraag waarop je vele antwoorden in jezelf kunt vinden. Vaak zien we onszelf vooral in relatie tot de ander, tot ons werk, onze hobby’s. Maar daaronder? Als dat wegvalt… wie ben je dan?
Dan kan er een laag tevoorschijn komen waarvan je je eerder niet zo bewust was. Je innerlijke stilte. Een gevoel van vreugde zonder directe aanleiding. Of liefde. Inzicht of de ervaring van innerlijke kracht. Dan kan je contact voelen met jezelf op een diep en ontroerend niveau. Daarin kun je soms iets ervaren dat groter is dan jijzelf, groter dan wij allen. Een gevoel van gedragen worden, van troost en zachtheid. Een diep niveau van ontspanning en geheel mogen zijn wie je bent. Waardoor je je verbonden kunt voelen met de ander en de wereld. Zélfs als je alleen bent en je bent opgesloten in je huis of het ziekenhuis.

Het geeft een enorme rust als je niet meer op de vlucht hoeft te slaan voor onrust en andere ongemakkelijke gevoelens en dat je kunt leren om met zachtheid en bewustzijn daar bij te blijven. Gewoon te blijven zitten en in jezelf te aanschouwen wat er zich alles aan gevoelens in je lichaam afspeelt. En te ervaren dat er dan van alles mee gebeurt, dat de gevoelens van irritatie, boosheid, verdriet gewoon wegebben of veranderen in de diepere laag. Zonder die gevoelens op anderen te hoeven afreageren, maar door ze toe te laten op een veilige manier, met ruimte en respect. Een ervaring die enorm oplucht.

Hoe? Lees mijn boek ‘De logica van een crisis’. Te vinden op internet en in de bib.
Of, als je er een steuntje bij kunt gebruiken, neem een sessie bij me via Skype, WhatsApp video of Facetime.

Dan wordt deze situatie van het Coronavirus een kroon op jezelf en op deze tijd.
En helpen we de wereld een beetje verder…
www.sylvia-i-saakes.com